KARANFİL KOKULU GECE

Seni düşünmek, Surları’nda vurulmak gibidir Gecenin köründe Diyarbakır’ın. Bir yanım Hevsel bahçelerinin yeşili, Bir yanım Karacadağ’ın taş kesmiş yalnızlığı... Tenin ki, basma fistanlı bir akşamüstü, Dokunsam kanayacak, Dokunsam yıldızlar susacak çil çil dökülen Hangi kavganın galebesidir bu gözlerin? Dicle boylarında üşüyen kaçak çocuk Sığınır gibi sığınmışım koynuna. Beni bu kül, bu yangın savurur da Yine sana düşerim, Yine senin mapusluğun Vurur zinciri bileklerime. Gayrı kelam dilsizdir, Zaman dediğin Karacadağ’ın uykusuz magması... Fırlasın etten ok, Aksın o tenha denize milyon heves, Milyon can bıraksın dipsiz kuyulara. Şehrin üstüne çöken bu kara gece şahit Bu yürek senle doldu, Bu yürek senle patlayacak Küllerimiz savrulsun Cihanın yedi kat göğüne, Geriye bir senin adın kalsın Bir de benim sustuğum O muazzam eyvallah... 15.08.2003