PRANGALARINA VARIYORUM
Tut elimi,
Soluksuz, bileylenmiş bir rüzgârın
Kimselerce bilinmez sokaklarına vuralım kendimizi.
Bir masal olalım destansı,
Dicle’nin gece yarılarına, ay ışığıyla nakşedilmiş
Suskun ve gizli bir türkü gibi...
Zamanın o kahpe,
O acımasız elleri uzanamasın bize,
Dirençle,
yıldızların o çelikten zırhında saklı kalalım.
Kalbimin cellat görmemiş her hücresinde
Senin haykırışın,
Senin sesin yankılansın.
Mevsimler dönsün,
Devran değişsin, ne çıkar?
Hangi çıkmaz patikaya saparsa sapsın bu aşk,
Soluğum tükenip de diz çöktüğümde
Dönüp dolaşıp yine sana,
Prangalarına varıyorum senin.
Gel, uzat nasırlı, sıcak ellerini,
Yürüyelim bu kahpe şehrin karanlık puslu sokaklarında.
Öyle kahvehanelerin,
Solgun sokak lambalarının ışığı yerine
Birbirimizin gözlerinde,
O zindanları aydınlatan isyancı
Direngen ışıkta bulalım yolumuzu.
25.08.1998