RAKI MASASINDA İHTİLAL

İşte o kadar Boş ver sen o sahte tahtları, Kör bıçakla kelam biçen zevat-ı muhteremi Kuyu dipsizmiş... Ulan dipsizse dipsiz, Biz o kuyuya tükürmesini de biliriz Mürekkepmiş... Ne mürekkebi ulan? Zaten memleketin anası ağlamış ayazda, Satmışlar yetimin ceketini üç kuruşa rakı masalarında Sen gelmişsin, aşk diyorsun, vatan diyorsun... Ulan vatan dediğin Gecesiz, uykusuz, Kurşun gibi ağır bir sevdadır adam olana Nokta koymuşmuş bağrına... Geç bunları Biz o noktaları namlu yapıp dikeriz tarihin tam kalbine. Aşka kelepçe vurulmaz, Şiire de icazet alınmaz ulan hiç kimseden Şarlatan desinler, Desinler be koca deli Ayaza kesmişse Anadolu’nun harman yeri, İhtilal dediğin zaten Senin o şiir-imsi bıyık altı gülüşünden patlayacak Öğretmek ne haddimizeymiş... Ha şöyle Sen yıkmışsın zaten o süslü koltukları, Kırmışsın tel örgüleri. Şimdi aç bir 35’lik, Anlat şu deli kehanetleri de İnsan olduğumuzu hatırlayalım be kardeşim