SANA ULAŞMA İSTEĞİM

Hükmü çoktan verilmiş Kelimeler taşıyorum dilimde. Evlerin içinde rutubetli yenilgiler Kimi yalanına sarılıp uyuyor geceleri, kimi ihanetin açtığı yarada sevmenin anlamını arıyor hâlâ. Meydanlarda demir bariyerler Bir yanda sloganların köpüren öfkesi, öte yanda kimliksiz Bırakılmış bir suskunluk. Göğe salınan her kuş Sınır kapısından geçen Her mülteci gibi ürkek. Sorgu odalarının karanlığında Çalışır saatler İfadesi alınan bir tanık Ter içinde Günlerin sırtında Cop izleri bırakıyor dakikalar Unutulması emredilen bütün acılar Takvimlere emanet Bir sözcük korkudan Vazgeçiyordu sesinden, Bir gazete kendi manşetine yabancı Bir şiir çekip gidiyordu şairinin kanayan damarlarından. Sonra sen... Birden bire sen Giriyordun karanlığın içine. Gülüşün değince yüzüme Kanıyordu tenimdeki bütün dikenler Gözlerin düşüyordu içime Ele geçirilmemiş şehrin son sokağı, Yasaklanamamış bir türkü, Akşamın en yorgun saatinde Yeniden insan olduğunu hatırlatan. Seni, Bütün yenilgilerin karşısına dikilmiş Son ifade gibi taşıyorum içimde. Geri çekilmeyen son cümle, İşkence altında bile susmayan son tanık, Karanlığa teslim olmayan son ateş... Sana ulaşma isteğim, Bombalanmış bütün yanlarımdan, Enkaz altında kalmış umutlarımdan İnatla filiz veriyor direnişim. Bir gün adını söyleyecek diye bekliyor hâlâ Susturulamayan bütün diller.