SEN SEN SEN

Gece ağır ağır ilerliyor Titrek şehrin ışıkları Yorgun yıldızlar Yine senin düşündeyim. Sessizce… Yokluğun unutulmuş kahve fincanı Masanın üstünde soğuk Dudak izini taşıyor. Şimdi cebimde üşüyen iki yabancı Saçlarına dokunan ellerim, Rüzgâr, durmadan bana hasret Adını taşıyor sanki. Her esintide biraz daha sana dönüyorum. Şimdi geceleri Tavanın çatlaklarında Arıyorum yüzünü Ay ışığı perdeye vurunca Gölgen odama dönüyor sanki. Kalbim, eski bir plak gibi Aynı yerinde takılıp duruyor… Sen, Sen, Hep sen… Şimdi senden geriye Birkaç fotoğraf, Yarım kalmış cümleler Yağmur kokan anılar. Ama en kötüsü ne biliyor musun? Bazı geceler dünya durmuş gibi oluyor Ben hâlâ açık kapıdan Geri döneceğine inanmak istiyorum 06.06.1998