SESSİZCE ÇEKİLDİM

Çıplak bir çığlık gibi düşmüşüz yollara, Kendi sesimize, Kendi türkümüze bile yabancı... Ardımızda soğumuş bir kül tablası, Yarım kalmış, Soğumuş bir bardak kaçak çay, Adını ağzına almaya korkan O kahrolası suskunluk... Zamansız harabe bir kentin ortasında Dikilen iki dilsiz çan kulesi Millet bayram sanır, Çağırır Oysa içinde aşılmaz, Zindan gibi bir sessizlik saklı. Hiçbir haritanın yazamadığı, Kayıp bir kıta durur senin o mahzun bakışlarında... İçinde büyüyen o uçuruma yaklaşmaktan kork Gözlerin umutla kimsesizliği Aynı suda çoğaltmasın. Her defasında kalasın O kadehin tadımlığında Ne içindeki o kapkaranlık gece dinsin, Ne de şu fani suya gölgen düşsün... Hiçbir yemin tenine oturmasın gayrı Sana giydirilen bu çürük hayatı, Söküp atasın üstünden eski bir gömlek gibi. Dokununca ellerinden sıcaklık yerine Kurşun grisi yıldızlar dökülsün... Ulan sen gittin Gece bitti, yollar silindi, haritalar yandı... Ben oralarda kaldım. Kör bir mahpusta, Hiç çalınmamış bir kapının soğuk tokmağında. Sessizce çekildin bu canım hayattan... 04.12.2003