ŞİİRLERİN UĞRAMADIĞI UZAK ÜLKELERE
Geceyi sırtında taşıyan atların geçtiği
İzbe yerlerden geldim,
Yüzümde paslı aynaların kırgınlığı,
Avuçlarımda çocukluğumdan kalma
Birkaç kuş sesi.
Terk edilen bir istasyonda
Yalnız…
Trenler kalkıyor içimden,
Kimse inmiyor.
Göğün maviye küstüğü bir vakitte
Adını bıraktım rüzgârın önüne.
Umut…
Biraz küle bulanmış ekmek kokusu...
Ellerimi bağlayıp götürürlerse beni
Şiirlerin uğramadığı uzak ülkelere,
Ardımdan yas tutma.
Kuş olur,
Yağmur olur,
Hıçkırığın karanlığında
Ansızın parlayan çocukluğun olur dönerim.
07.11.1997