SON GÖLGEMSİN

Issız kıtalarda saklı bir suyum, Haritalarda olmayan nehir... Gövdeleri göğe açılan Dalları altında kırık Soluklandığım gölgemsin. Bir kuş sürüsü ürküp Havalanıyor kalbimden... Adını her geçirişimde Gece derin sessizlikte Sen… Konuşamadığım şarkıların dili, Notalarımdan yükselen hüzünlü keman. Sustuğum yerde başlayan, Sızdığımda çoğalan yağmurum. Ertelediğim yarınlarım, İyileşsin istemediğim Yaralar taşıyorum tenimde, Acılarım, kalan son hatıralar. Adını yazarken sabahladığım şiir, Mürekkebi kalbimden akan Uzun mısralarımsın... Her dizede biraz daha kaybolduğum, Her kelimede biraz daha sana dönüştüğüm... Alışamadığım o büyük boşluk, İçimde yankılanan en uzun yokluk, Vazgeçmeyi öğrenemeyen kalbimin Dinmeyen yoksunluğusun... 18.03.1999