VATANSIZLARIN VATANI

Almanya… Soğuk bir sabah açılar kapılarını, Ne tam bir kucaklayış, Ne de bütünüyle bir reddediş. İstasyonlarda başlar hikâyeler… Yorgun valizlerin dili burada, Etiketlerinde silinmiş şehirler, Adını kimsenin doğru söyleyemediği insanlar. Ağıtlar ninniler karışır birbirine Beton duvarlarda yankılanır, Çocuklar iki dil arasında büyür… Biri annelerinin gözlerinde, Diğeri okul kitaplarında. Dağlar uzaktadır artık, Ama hafıza inatçıdır, Bir rüzgâr eser içlerinden Getirir kokusunu Kaybedilmiş yolların. Gece olunca Herkes biraz daha memleketine döner… Bir fotoğrafta, Bir seste, Bir yarım cümlede. Yaşamak, Bölünmüş bir kalbi taşımaktır... Biri geçmişte atar, Biri hayatta kalmak için şimdi. Ve yine de, Bir gün… Belki bir çocuk Hiç sormayacak nerelisin? diye, Sadece diyecek ki... Ben buradayım. 26.04.2026