YAĞMUR VE SEN

Gölgeli derin gözlerin, Göle düşen iki sessiz ışık. Kahkahalarının açtığı baharı, Saçlarına değen rüzgârı Kaç kişi dinledi usulca sevdi. Senden önce gelen yağmuru, Yaprağın üstündeki ince hüznünü Kalbin sakladığı o eski yolcuyu… Bütün aşklar adına hayran kaldım, Değişen yüzünde duran kederi. Arkasında yalnız yağmur kokusu Bırakır aşk… Sessizce uzaklaşan bir kuş sürüsü, Yüzün belleğimde, Görüntün gözlerimde kırpmadan. Bulutlardan süzülen ince yağmur, Damlar toprağa Eski bir şarkı nezaketinde. Islak taşların arasında Su tereleri Küçük yeşil mucize. İçindeki sessiz iyilik… Kimsenin kolay bulamadığı. Dallara süzüldü ışık demeti, Aralanan bulutlardan sonra. Rüzgâr değiştirdi yönünü, Saklandığı yerden ses verdi tarlakuşu, Buğday tarlalarının üstünden Akşamın kalbine doğru yayıldı. Sis miydi yağmura dönüşen, Yoksa içimde çoğalan özlem Yüreğin yüreğime değdiği yerde Birbirine karıştı bütün mevsimler Sessiz, derin, ürkek… Yüreğin yüreğime denk gelmiş Daha ne olsun. 04.04.1990