YARIN DİYE BİR YER

Yarın diye bir yer yok, kirve Yalanı sökmüşler sabahların şakaklarına. Her gündoğumu, Bir sonrakinin boynuna dilsiz bir ilmik. Her akşam, Kahpe bir vaatle vurur usumuzu. Parça parça ettiler canım ömrü, Taksit taksit doğradılar hayatı. Biz ki boynu bükük, Vadeli rüyalara kul ettik gençliğimizi. Oysa hayat Bir vapur düdüğünde köpüren, Zifiri karanlıkta tütününü ateşleyen Bir madencinin harıdır. Sağanakta ısınan o körpe kızın Saçlarından dökülen mahzun akşamdır hayat... Derken sevdalık çıktı karşılamamıza, Gar kalabalığında, bir miting meydanında, Kızıl bir sonbahar ikindisinde! Bir çift göz geçti önümüzden; Sustu dalkavuklar, sustu muktedirlerin nutku. Ölüm kapına dayandığında, kirve, Karşısında boynu bükük bir kul görmesin Ömrünü son damlasına kadar kadehsiz içmiş, Yenilmişse de başı dik, eksilmemiş Bir kaçak, bir isyancı görsün Hayat dediğin nedir ki Bir tütünün son nefesi, Bir kurşun vızıltısı kadar kısa... 27.12.2013