YOKLUĞUMA İYİ BAK
Parmaklarımın ucundan dökülen
Son kül kırıntıları.
Gecenin göğsünden geçen
Kırık bir rüzgârdım,
Sokağında bir sağanak,
Gözlerinde taşan bir nehir...
Belki de fısıltıdan ibaret
Bir rüyaydım senin için,
Gözlerini kırptın,
Gece bitti,
Ben bittim.
Yokluğumu incitme.
Mürekkebi kurumamış mektuplar
Gece adından şiirler çattım
Gökyüzüne okutmadım,
Rüzgâra fısıldadım
Günahı, sevabını…
İçimde birikmiş bir çığlığı
Sessizce sırtlayıp gittim,
Üzerimden geçip gittin,
Ben yine yol sandım.
İçinde biraz yerim kalsın.
Sabahı unutturan,
Uykusu kaçmış geceler bıraktım.
Gözlerimde kalan son akşamı,
Sesimde üşüyen o buğuyu,
Yüzümden düşen son gülüşü...
En yanık türküleri
Bıraktım bakışlarının tam ortasına.
Suskun merhabalar gizledim
Geçtiğin her köşe başına,
Yağmur tutmayan duraklarda
Yarım kalmış vedalar bıraktım.
Geriye ne kalırsa kül dışında,
Serptim ardımdaki yollara.
Benden eksilen seni hatırla.
Kucağımda ağırlaşan başını
Getir gözlerinin önüne,
Saçlarında incinen parmaklarımı,
Üşüyen ellerini bir avuç yangınla
Isıttığım o sıcak anları...
Alnına dokunduğum o sessiz dakikalar,
Zamanın durduğu,
Ölümün bile teğet geçtiği o anları.
Son kez kapına geldiğimi hayal et,
Kapında duran o geç kalmış gölgeyi...
Sana adanmış son yanılsamam olsun.
Şimdi seninle geçtiğimiz bütün takvimleri
Ateşe veriyorum.
Ateş söndüğünde
İkimizden de geriye
Hiçbir mevsim kalmasın.
04.12.2000