YOKLUĞUN ATLASI

Baharın yanlış mevsime düştüğü Bir sabahın kırık sesi, Mayısın avuç içime bıraktığı Koklanmamış yarım kalmış çiçek, İlk kez, hiç var olmamış bir şehrin Sokaklarında özlüyorum seni Bir yok oluşun içinden geçer gibi Seni sevmek, Olmayan bir denize taş atıp Sesinin kıyıya vurmasını beklemeye benzer Uykusunu kaybetmiş gecelerimin Camına düşen buğulu nefes, Yarım bırakılmış dualarımın Harfleri eksik duası. İmlası dağılmış cümleler gibi kırgınım sana, Şiirlerim artık mısrasız Yuvada ötmeye başlayan kuşlar Çırpınıyorlar içimde. İstasyonu sökülmüş trenlerin Gelmeyecek vakitlerinde bekliyorum seni, Sarhoş bir aynaya bakıp adını Ezberliyorum bilmediğim yüzünü Birazdan sevgisizlikten üşüyecek kalbim, Ne olur… Avuçlarından düşmüş küçücük bir sıcaklık bırak Yüreğimin çatlamış kıyısına. Mevsimi unutulmuş bir göğün Ne yağmurunda ne güneşindesin, Kör bir pencerenin ardında Bakışını kaybetmiş ışık gibisin. Senden vazgeçtiğimi söylediğim her gece, Kalbimin tenha yerine, İsmi okunmayan mezarlar kazıyorum. En çok da sana akarken, Zamandan kopmuş saniyeler kanıyor içimde. Bir sensizlik atlasında yolumu yitiriyorum, Haritalardan silinmiş ülkelerde arıyorum seni. Yokluğun gölgesine açılıyor bulduğum her iz Duvarsız odalara asıyorum hayalini, Yapraksız takvimlerime Gelmeyecek günlerin tarihini işliyorum. Bir kapının eşiğinde, Kimliği unutulmuş bir bekleyişim ben, Vatansız bir kalbin sürgün edilmiş yurttaşı gibi… 22.04.2008